Vele foto's en verhalen zijn de afgelopen tijd bij Dynamo binnen gekomen en daarbij ook bij de herinneringen van mijn eerste contact met Dynamo. Ik was een jaar of 13, mijn eerste vriendje een hardrocker met een matje in zijn nek en fanatiek drummer (TSD) ging naar DOA op de kunstijsbaan. Vanuit het durp fietste we naar Eindhoven want daar kon hij een gratis kaartje krijgen van een kennis van zijn ouders, Martha. Zo kwam ik voor het eerst bij Dynamo binnen, erg spannend en stoer vond ik het maar ook oud en vies. Ik werd in het bijzijn van hem dagelijks geconfronteerd met metal en begon het rustigere werk wel tof te vinden. Queensryche, metallica en soundgarden, ze staan nu in mijn cd collectie. Een aantal jaren later, lichtelijk metalminded en bijj het tweede vriendje was DOA een begrip en ging iedereen die maar een beetje van gitaarmuziek hield naar het festival. Wij dus ook maar niet alleen voor de muziek. Alle duitsers waren maar al te dol op alles wat met hasj en wiet te maken had dus daar hebben we met grootmoeders cake een aantal jaren veel gratis bier van gedronken en veel lol om gehad. Mooi die regeltjes die toen allemaal nog wat minder streng waren. Dynamo stond voor mij nog steeds helemaal verbonden aan metal. Toen ik in 1998 bij Buurtwerk Eindhoven als jongerenwerker begon in de Bennekel en ik me ging vestigen in het Eindhovense werd me wel duidelijk dat Dynamo veel meer in huis had. Maandelijks kreeg ik de mooi gedrukte flyers op de deurmat van het jongerencentrum. Altijd was ik jaloers dat wij op rood papier konden kopieren en zij altijd mooi vormgegeven flyers hadden. Toen een groepje jongeren uit de bennekel wilde boksen heb ik de telefoon gepakt en met Karel geregeld dat we met zijn allen konden komen boksen. Munten kopen en gaan met die banaan. Mijn jongens voelde zich er niet echt thuis, vonden dat er teveel geblowd werd en hebben het bij één keer gelaten. Altijd was er de strijd tussen de jongerenwerkers uit de buurt en Dynamo. Toen ik in 2005 gevraagd ben in het nieuwe Dynamo aan de slag te gaan. Wat een kans en uitdaging dacht ik, kan ik de strijd ombuigen in samenwerking en dan kan ik dadelijk ook een echte flyer gaan maken. Ik heb de kans gepakt en heb daar tot op heden geen dag spijt van gehad. Ik heb Dynamo de afgelopen jaren zien veranderen en ben trots op waar we nu zijn maar zie ook nog ontzettend veel uitdagingen zodat we over 30 jaar net zoveel mooie verhalen kunnen gaan herhalen! Ik kijk uit naar de komende twee maanden waarbij we het 30 jarig bestaan vieren!!
- heel mooi en interessant jouw verhaal en geschiedenis hier in dynamo ;)
- Wat een suf verhaal!