Blog
print favoriet
My Two Cents
Geplaatst op MON/12/10/2009 auteur Carolien
My Two Cents

Sommige weekenden lijken gewoon een cadeautje te zijn van de goden. Alsof je je extra goed gedragen hebt de afgelopen tijd. Of dat er iets goed te maken valt vanwege het feit dat het élke dag heeft geregend tijdens je fietstocht op weg naar je werk.
En alhoewel ik eigenlijk niks te klagen heb, ik heb ook alleen maar een fiets gewonnen met een prijsvraag, ik heb de ruigste nieuwe schoenen ooit én mijn eerste echte sollicitatiegesprek éver was succesvol, kwam dit koningsweekend wel als geroepen. Net zoals elk weekend als geroepen komt.

De trouwe Dynamo-fan weet natuurlijk allang waar ik het over heb. Dit weekend stond in het teken van Bloodshedfest. Wellicht niet helemaal waar je ouders hoopte dat je je vrije weekendje zou doorbrengen, maar daar ging het ook toch al lang niet meer om?
Vrijdagavond was de preparty, met sfeerbrengende orkestjes als Squash Bowels, Cliteater, Fubar, The Arson Project, en Tinner. Nét op tijd was ik voor The Arson Project, en gelukkig maar ook, ik ben niet het type dat hier een complete recensie van die show gaat geven, maar ’t was te gek, ruige band.
Hierna ben ik as fast as humanly possible (nee, eigenlijk veel sneller dan dat) naar Hasselt gegaan, om daar nog even Burnt By The Sun mee te pikken. En, o, jawel, we waren compleet nat geregend op weg naar de auto toe en misschien zijn we onderweg wel twaalf keer geflitst en nee, die stoplichten stonden echt nog wel op oranje, maar we waren gewoon op tijd en ze speelden ook nog het favoriete liedje van Maurice. Nadat meneer nog even de crème de la crème uit de cdcollectie van Relapse wist te vissen, zijn we weer wedergekeerd richting Dynamo. Aldaar waren we eigenlijk alleen nog maar op tijd voor de afterparty, die eigenlijk niet zo heel party was, er waren alleen nog maar van die duistere figuren en ze draaiden ook helemaal geen vrolijke tunes, maar, hell, dat is natuurlijk totaal geen reden om naar huis te gaan.

Het was dolfijn!

De zaterdag begon precies zoals je na zo’n vrijdagavond zou verwachten; geen ochtendhumeur te bekennen en meteen fris en fruitig, kláár voor de wereld.
Mijn grote vriend Wouter stond al vroeg op de stoep en vol goede moed traden we Dynamo binnen. Mijn oog viel meteen op het wederom ontzettend frisse publiek dat stond te dringen bij de merchandise. Groot gelijk, er waren heel wat pareltjes te ontdekken, en de prijsjes logen er niet om. Het is dat ik mijn budget al volledig had verbrast aan de merch van Burnt By The Sun en aan Insect Warfare, maar anders!
Het was een eer om me in het gezelschap te bevinden waar grapjes werden gemaakt alsof t niks was. ‘Alles goed?’ ‘Twee fout, maar toch geslaagd’. Waarschijnlijk hebben we geen nieuwe vrienden gemaakt, maar wie heeft er nou nieuwe vrienden nodig als je je tussen zulke hilarische figuren bevindt?

Na een hele middag opmerkingen aan te horen als ‘Waar is je andere helft?’ ‘Waar is Carolien?’ ‘Waar is die ene?’ ‘Waar is die andere?’ van allerlei mensen die ik wel zou moeten kennen, maar die ik allang weer vergeten was, werd het tijd dat mijn wederhelft haar aantrede deed.
Bovendien zijn flauwe grapjes eigenlijk minstens twee keer zo leuk als er ook daadwerkelijk iemand is die ze waardeert, en daarom was ik ook zo blij dat ik Lotje mocht begroeten toen ik nét aan mijn tweede biertje zat (nog net zo vies als het eerste) in het metalcafé.

Het was dolfijn!



Na een programma vol met bruisende orkestjes als Inhume, Fondlecorpse, Joe Pesci (volgens Maurice was Joe Pesci te gek) en een bloederige afsluiter die nogal inspeelde op mijn irreële angst voor alles wat met ziekenhuizen, dokters en afgezaagde ledematen te maken heeft, enkele polonaises die op niks uitliepen en rode feesthoedjes in de menigte was het dan wederom tijd voor de afterparty in het metalcafé. En met afterparty bedoel ik dan lam hangen op die heerlijke banken, genietend van de enthousiastelingen die stonden te headbangen op t podium, al luisterend naar menige metalklassieker, om uiteindelijk toch maar eens richting huis te gaan, en met een voldaan gevoel over deze sensationele twee dagen te gaan dromen.



Wat Er Nog Meer Te Beleven Valt In De Toekomst:
21 oktober: Into Darkness Tour met Deathstars
24 oktober: Houwitser en I Chaos
31 oktober: Halloweenparty met Zebrahead

en het is misschien nog wat vroeg, maar zeker de moeite:
26 november: Rise And Fall, Iron Age en State Of Mind
27 november: Face Tomorrow




!PS! Wil degene die al die flauwe grapjes in de fietsenkelder heeft uitgehaald zich diep schamen en zich vervolgens even melden. Op dit soort fratsen zit niemand te wachten. Als iemand iets gehoord of gezien heeft, neem dan even contact op. TNX!









reacties
reageer
 
Je reactie moet worden goedgekeurd