Blog #5

Hallo knappe koppen!

De laatste week is aangebroken van de “IKPAS!” challenge! In deze blog neem ik je een klein stukje mee in mijn week maar kijk ik vooral terug op wat de actie voor mij betekent én veranderd heeft.

  • Week update met wat headlines:

Ik heb een assessment bij mijn toekomstige opleiding gehad. Ik vond het erg leuk en de docenten waren super lief. Ik heb nog geen officiële ”Go” maar niet-officieel wel. Yay! Binnen nu en een paar weken ontvangen ik een brief thuis met een positief of negatief advies. Iedereen om me heen zegt dat ik gewoon door ben maar ik vind het toch nog wel een beetje spannend. Duimen dus!

Verder heb ik sinds dat assessment veel minder moeite met alles… Ik denk dat het vorige week veel spanning opleverde en dit zich uitte in veel stress en dus neiging tot coping-gedrag. Ik kreeg wat opmerkingen over mijn vorige blog dat er veel nadruk op alcohol was. Dit heb ik expres zo beschreven omdat ik niet de nadruk op een ander coping-mechanisme wil leggen, het gaat immers met deze challenge over alcohol. Het heeft misschien gezorgd voor wat opgetrokken wenkbrauwen maar dat is niet mijn bedoeling geweest. 😉 Ik wilde alleen even laten zien hoe ik juist wél tegenwoordig met een rot gevoel om ga en dat is vooral met veel zelfliefde, hier ben ik nog elke dag lerende in!

Verder was mijn week prima en ik geniet van elke zonnestraal, ik hou van de lente dus kom maar op!

  • Wat betekende “IKPAS” voor mij?

Het is nu alweer een maand geleden dat ik geen alcohol heb gedronken. Tot op het moment dat nu deze blog uitgekomen is heb ik nog geen alcohol genuttigd. Toen ik hier aan begon dacht ik ‘oh dat doe ik wel even’.. Dát viel me toch even vies tegen! Ik heb ontdekt dat alcohol toch wél een grote rol speelt in mijn leven. Ofwel voor gezelligheid, een gewoonte, maar ook voor het wegzuipen van gevoelens. Ik heb in deze maand heel bewust gekozen voor wat bij MIJ past en dat vond ik lastiger dan ik dacht… Ik merkte dat ik door mijn onzekerheid toch vaak mee ga in de dingen die anderen doen. Dit was met alcohol niet anders: ik verzoop mezelf in het weekend regelmatig met wijn, omdat ‘dat hoort bij mijn leeftijd’. Ik leefde zoals vast veel mensen in de maatschappij naar het ‘normale plaatje’. Dat bracht me bij het volgende:

  • ‘Wat is nou normaal?’.

Ik heb hier elke dag wel bij stil gestaan maar na een paar weken veranderde ik de vraag naar: ‘Wat is normaal VOOR MIJ?’.

Ik heb er ontzettend veel last van gehad dat ik ‘niet normaal’ was. Ik deed niet wat anderen deden van mijn leeftijd, niet volgens de volgorde wat de maatschappij bestempeld als ‘normaal’.
De maatschappij heeft namelijk een ‘normale volgorde’: basisschool, middelbare school (alcohol met uitgaan), diploma en dus studeren, werken met huisje boompje beestje.
Het feit dat het bij mij anders gegaan is, daar heb ik jarenlang last van gehad. Ik voelde me “anders” en “niet goed genoeg”, “een mislukking” zelfs. Deze weken van alcohol vrij zijn hebben me dichter bij mezelf gebracht. Ik mag gewoon zijn hoe ik ben, ook al heb ik het niet helemaal volgens het plaatje dat de maatschappij je oplegt gedaan. 

Ik kom er wel, mijn eigen weg is misschien anders, maar het geeft me zo veel meer rust. Deze weg maakt me vele malen gelukkiger!
Ik heb deze weken op de momenten dat ik zin had in alcohol heerlijke alternatieven (her)ontdekt en gemerkt dat juist dit eigenlijk veel positiever werkt. Het feit is dat wanneer ik er zin in had, ik vóór deze maand flink doorzoop omdat ik met iets niet goed kon dealen in mijn leven of qua gevoel… Nu ik deze maand dit niet kon, ben ik me veel bewuster geworden wie ik ben en wat ik écht nodig heb: selflove en liefde van de mensen om me heen.

Dat kwam me bij de 2e vraag die mezelf stelde:

  • In deze maatschappij is de bedoeling dat alles ‘perfect’ is maar wat is ‘perfectie’ nou en wat betekent het voor mij?

Zoals ik hierboven al beschreef heb ik lang last gehad van het feit dat mijn weg anders is dan de maatschappij als ‘perfectie’ ziet. Ik voelde me ‘een mislukking’, ‘een nietsnut’. En ik dacht dat het bijna op mijn voorhoofd geschreven stond!! Hierdoor ben ik jarenlang extreem onzeker en bang geweest. Ik heb jarenlang gestreefd naar ‘de perfectie’ die de maatschappij van mij vroeg. Mede hierdoor ben ik in een heel diep donker zwart gat gevallen wat mij bijna fataal werd. Ik heb mezelf de afgelopen 15 jaar ontzettend verwaarloosd en mishandeld doordat ik zo zeker was dat er niets met me te beginnen viel. Deze onzekerheid (en zeg maar gerust zelfhaat) trekt beetje bij beetje met de mist weg. Ik weet nu dat een andere weg ook een weg is! En deze weg, is perfect voor mij en dat dit ook oke is. Deze weg maakt me gelukkig en dáár gaat het toch tenslotte om?!

Steeds meer kom ik erachter dat het gras in mijn eigen tuin mooi groen is en er prachtige bloemen in groeien, bloemen die in andermans tuin niet groeit. Ik ben trots op mijn tuintje en kijk steeds minder naar het gras van de buren! Ik heb namelijk ontdekt dat het gras van de buren niet groener is en dat mijn gras een perfect gazonnetje is.  Dit is een proces waar ik al lang in zit, maar met deze actie ben ik er méér bewust én zekerder van geworden.

  • Jullie zijn niet van me af…

Ik zit er over te denken een eigen blog beginnen! Ik ben, zoals jullie al gemerkt hebben een échte schrijf-graag. Ik heb altijd veel geschreven en dat heeft me altijd erg goed geholpen. De laatste jaren is dat om een of andere reden een beetje verwaterd maar door deze challenge is het toch wel weer gaan kriebelen!

Ik merk dat schrijven me dichter bij mezelf brengt. Ik ben er nog niet helemaal zeker van dat ik een nieuwe blog ga beginnen maar als het moment daar is, zie je het verschijnen op mijn Facebook. Het zal een persoonlijke blog worden, dat kan ik wel alvast verklappen!!

Voor nu: Heel erg bedankt voor het lezen en volgen van deze blog. DamnYo, bedankt voor deze kans, openbaring en dat ik weer een stapje dichter bij mezelf kon komen!

Ik ben heel blij dat ik deze kans kreeg om mee te doen en volgend jaar, een maand na carnaval, doe ik het gewoon weer!

Blog #4

Yoooo luitjes!

Het is alweer mijn 4e blog, wat gaat dat snel! Deze week was niet echt mijn week. Ik voelde me niet  zo lekker in mijn vel zitten. Elke keer moet ik vechten tegen het depressie-monster dat me achtervolgt. Deze week werd ik even ingehaald. Dit soort weken zijn dan ook een tikkeltje moeilijker om niet te vluchten in iets, waaronder alcohol. Maar het is me gelukt, het is me zelfs gelukt me beter te voelen, selflove before selfhate!

  • 19 maart. Dag 19.
    Zoals elke week begin ik mijn maandag bij de oudjes. Ik kreeg wederom complimenten met hoe ik het daar doe. Dat blijft  leuk om te horen. Ook zeiden ze ‘jij bent echt een leuk normaal mens’. Nou een beter compliment kan je mij niet geven. Ik heb jaren in de wereld van de psychiatrie rondgelopen vanwege verschillende redenen. Hierdoor heb ik een ‘zelfstigma’ ontwikkelt en voel ik me altijd minder en stommer dan anderen. Ik ben altijd bang dat andere mensen bij wijze van spreken ruiken dat ik uit de psychiatrie kom en dus niks met me te maken willen hebben. Deze kleine zin betekent dus veel voor me. Het gaf me een enorme boost en ik heb er dan ook op geproost, met een theetje!

Stiekem ook lekkerder met deze kou, brrrr. In de avond was het uitrusten geblazen, ik was moe en was nodig aan chillen toe. Zo gezegd zo gedaan!

  • 20 maart. Dag 20.

Vandaag stond ik op met het gevoel:  ‘dit word niet mijn dag’. Ik had nog veel zorgen om Pipkin en bepaalde stress factoren zorgde voor een emotionele inzinking. Op deze momenten dat ik mijzelf zo kwetsbaar voel vind ik het erg moeilijk om oud (destructief) gedrag niet weer in te zetten. Deze komen namelijk automatisch op zetten. Zo ook de drang naar klemzuipen. Ik zocht steun in mijn omgeving en na veel huilen, knuffelen met mijn vriend en veel praten voelde ik me wat rustiger. Ik ging met een bonkend koppijn-hoofd naar mijn bed. Ik lag in bed met wel een klein vleugje trots, ik heb voor mezelf goede constructieve keuzes gemaakt en ben voor mezelf opgekomen. Ook heb ik (weer) ondervonden dat als ik me slecht voel het vanzelf weer over gaat en dat als je jezelf goed verzorgd het sneller beter gaat dan als je toegeeft aan destructief gedrag zoals drinken. Welterusten!

  • 21 maart. Dag 21.

Ik ben blij dat ik gisteren niet gedronken heb, anders had ik vandaag een flink kater-hoofd. Yay me! Vandaag voel ik me wat beter, en daar maak ik gebruik van!

Mijn huisgenootje was gisteren jarig maar we vierden het vanavond omdat dat voor ons beter uit kwam. We gingen samen gourmetten. Dit soort gebeurtenissen vind ik wel even lastig, maar het scheelde dat niemand dronk en daardoor was het niet zo moeilijk. Iedereen was tevreden met fris. Ik heb lang getwijfeld vanmiddag bij de schappen met alcohol in de supermarkt, één glaasje kan toch wel? Uiteindelijk toch met alcoholvrije Jillz de winkel verlaten. Een heerlijk fris drankje waar ik echt van kan blijven genieten. De gourmet was gezellig en de enige Whisky Cocktail die ik heb gehad was de saus voor bij mijn stukjes vlees

Met een volle buik ploften we op de bank en hadden verder een fijne avond. Zo zie je maar weer, alcohol hoeft daar helemaal geen rol in te spelen!

  • 22 maart. Dag 22.

Vandaag voelde ik me niet heel tof, ik had vandaag erg de behoefte om veel te drinken of andere destructiviteit. Ik was alleen absoluut niet van plan om hier aan toe te geven. Gelukkig was ik vrij, dus… Selflove on fleek:  Netflixen, dekentje, knuffeltjes op mijn bed, Pipkin, theetje, zak m&m’s en genieten maar!

Ik ben mezelf aan het leren om op dit soort dagen extra lief voor mezelf te zijn. Eerder ging ik erg mee in mijn slechte gevoel en belandde ik al snel in een neerwaartse spiraal. Om nu niet verder in die spiraal naar beneden te worden getrokken luister ik naar mijn gezonde gevoel. Soms is dat nog best een opgave omdat het zo tegen mijn gevoel in gaat: ik ben niet gewend om constructief te zijn naar en met mezelf als ik niet goed in mijn vel zit. Vandaag is zo’n dag dat ik even extra bewust moet kiezen voor een thee of een frisje, in plaats van naar “de fles” te grijpen. Ik merk dat het eigenlijk veel fijner is om lief met jezelf om te gaan, daar heb je, in tegenstelling met destructief gedrag, ook veel langer profijt van! Happy me dus!

  • 23 maart. Dag 23.

Ik wil me niet meer slecht voelen. Het liefst kom ik ook vandaag mijn bed niet uit, daarom doe ik (met frisse tegenzin) het tegenovergestelde: douchen met mijn favoriete douchefoam, maak me op en doe mooie kleren aan waar ik me goed in voel. Stiekem voel ik me meteen wat beter. Ik zet een lekker zomers muziekje op en brul mee, oeps.. Nu mis ik mijn wijn toch wel even, nu niet om weg te zuipen, maar bij goede muziek, met een zonnetje dat mijn kamer in schijnt hoort vind ik toch een cocktailtje of een wijntje. Diep vanbinnen voel ik het sombere monster meteen opborrelen. Ik negeer het en trek met een glimlach een alcoholvrije Jillz open: 1-0 voor Myrthe!

  • 24 & 25 maart. Dag 24 & 25.

Het is dit weekend echt heerlijk weer. Ik doe waar ik zin in heb en voel me langzaam weer mezelf. Het zonnetje schijnt veel en ik kan zelfs met korte mouwen buiten lopen. Van dit lente -weer voel ik me meteen beter, ik ben echt een lente/zomer mens.

Ik baal stiekem wel dat ik nu geen drankje kan pakken met dit lekkere weer maar dat kan ik handelen. De drang om dingen weg te zuipen is weg, gelukkig maar, dat vind ik lastiger te weerstaan. Deze week heb ik wederom geleerd dat lief zijn voor jezelf veel beter is dan wanneer je dat niet doet. Ik kijk, ondanks dat ik me niet oke voelde, toch met een goed gevoel terug op afgelopen week. Ik heb gedaan wat bij mij paste en goed voor mezelf gezorgd, schouderklopje voor mij!

Ik heb zin in volgende week, dan ga ik een ochtend meedraaien op school, een paar keer uit eten en heel veel paaseitjes eten met Pasen natuurlijk

Volgende week is mijn laatste blog. De laatste week dat de actie “Ik Pas” loopt. Ik zal je vertellen hoe het was voor me om bewust geen alcohol te drinken, wat ik geleerd heb en wat ik anders ga doen zodra de actie stopt.

Blog #3

Ha lieve lezers,

Het weekend ligt achter ons en vandaag begint weer een prachtige week. Ik heb er zin in! Deze week heb ik veel leuke dingen gepland staan wat misschien ook wel een uitdaging gaat worden om gewoon sober te blijven.

  • Dag 12.

Vandaag begon mijn dag met een ochtendje werken bij de ouderen. Ik heb daar een gesprek met mijn ‘aanspreekpunt’ gehad. Ze zeiden dat ze erg blij waren met mij én zagen dat ik op mijn plek zit daar. Dat vond ik natuurlijk super leuk om te horen! We hebben het gehad over de uren die ik nu maak als vrijwilliger. Als ik in september daar stage ga lopen dan moet ik 24 uur vol maken in de week. Aangezien ik nu in maar 4,5 uur draai is dat een behoorlijke overgang. Ik kan gelukkig mijn uren nu al wat gaan opbouwen zodat de overgang niet te groot gaat zijn. Na mijn werk ben ik hapjes gaan maken. Ik had een ‘cocktail-night’ met mijn 2 beste vriendinnen. We hadden allemaal heel veel eten gemaakt en we maakten samen (alcoholvrije!) cocktails. Het was super gezellig én de cocktails waren erg lekker. Ik had helemaal geen behoeftes aan een alcoholisch drankje. Ik vond zelfs de cocktails die wij maakten veel lekkerder!

Op de foto zie je mij met een zelfgemaakte alcoholvrije Mojito. Ik heb de trui van mijn beste vriendin aan, omdat ik het koud had. #damnyofrisisookdrank

  • Dag 13.

Vandaag was een prachtige dag. Ik heb zo veel leuke dingen gedaan! Mijn beste vriendin nam me ‘n dagje mee naar Scheveningen. We haalde op het station een lekkere Starbucks en stapte de trein in richting Utrecht. Daar liepen we Hoog Catharijne over. Ik was er al lang niet meer geweest en ik wilde het graag zien nu het verbouwd is. We hebben gewinkeld en geluncht en vervolgde onze reis. Eenmaal bij de zee in Scheveningen begon het échte genieten pas. Ik hou ontzettend van de zee, het maakt me zo rustig. Ik ben altijd erg druk in mijn hoofd en op het strand overstemt de zee mijn gedachten. Heerlijk, even uitwaaien…

Na een flinke wandeling over het strand dronken we iets op de Boulevard. Ik had het even moeilijk want er werd flink wat drank rond geserveerd. Maar recht voor ons lag de zee, ik keek naar de golven en dat gaf me weer rust. Ik hoef geen alcohol om te genieten, mijn chocolademelk met slagroom is nog veel lekkerder! Daarna gingen we naar Sealife. Wat is het daar mooi! Ik keek mijn ogen uit.  Rond 17:00u zijn we gaan eten, we bestelde een mega 2-persoons pizza met een frisje. We wilde op tijd eten want die avond begon om 19:45u de voorstelling. Na de pizza rende we het strand weer op, we konden nog nét de zonsondergang een stukje zien. Magisch is dat zeg! Daarna was het tijd voor…The Lion King Musical! Ik heb nog nooit van mijn leven zoiets vets gezien, echt prach-tig. Om 1.30u was ik thuis en ik kijk terug op een mega vette dag, ik heb de alcohol totaal niet gemist!

  • Dag 14.

De bedoeling was dat ik uit ging slapen. Pipkin dacht daar anders over. Hij maakte me wakker en ik zat al om 6:45u zijn medicijnen en zijn dwangvoeding te geven. Het gaat nog altijd niet zo goed met hem, dus ik besloot maar wakker te blijven en te bellen naar de dierenarts. Om 17:30u hadden we een afspraak. Wat een zorgen blijven het toch… De rest van de dag deed ik rustig aan. Ik was erg moe maar besloot toch naar paardrijden te gaan. Bij de dierenarts bleek dat Pipkin koorts had en een nierbekkenontsteking. Met een flinke pillenwinkel werden we weer naar huis gestuurd. Arme schat, ik hoop zo dat het gaat helpen! Omdat ik vandaag zo extreem moe ben van de afgelopen dagen heb ik totaal geen behoefte aan drank. Ik heb alleen maar behoefte aan rust, aan slapen.

  • Dag 15.

We zitten op de helft! Hooray! Ik ben toch wel een beetje trots op mezelf hoor. Ik ontdek écht dat drank niet altijd hoeft op de momenten dat je in deze maatschappij er aan herinnert wordt. Ik hoef geen drankje te doen om iets te vieren, ik hoef geen drankje te doen als ik een dagje weg ben om nog meer te ontspannen en ik hoef ook geen fles te pakken om mijn gevoel weg te zuipen…
Ik merk dat ik in deze weken bewuster ben van mijn eigen keuze in plaats van wat de maatschappij je aanleert. Daar ben ik erg blij om. 

  • Dag 16.

Ik heb vandaag heel bewust ‘n rustige dag gehad. Ik merkte dat de activiteiten van deze week erg veel waren. Het is natuurlijk super leuk allemaal maar qua prikkels ben ik nog altijd bezig het te verwerken. Dat is iets wat echt bij mij hoort, ik heb altijd wat langer nodig om prikkels te verwerken. Gelukkig kan ik dat tegenwoordig steeds beter accepteren. Zo heb ik vandaag weer wat langer kunnen slapen zodat ik vanavond toen ik moest werken bij de ouderen, weer wat fitter was. Ook dit weekend heb ik weer een ander drankje om te proberen in plaats van alcohol. Ik heb de kinderbubbels van de Lidl gehaald. Ik ben erg benieuwd! Cheerse en een fijne avond nog!

  • Dag 17 & 18.

Weekend! De Lidl-bubbles zijn oke, maar voor mij een tikkeltje te zoet, toch lekker hoor!
Pipkin voelt zich ook gelukkig iets beter, dat vind ik erg fijn en geeft me meer rust.

Het is een echt weekend zoals weekend hoort te zijn: Lekker chillen en niet zoveel hoeven. Ik merk dat als ik me goed uitgerust voel ik veel minder de behoefte heb om te drinken. Het bewust worden wat je wél nodig hebt op momenten dat je liever een drankje doet, is een bijzonder proces. Ik ben de laatste weken steeds meer aan het doen wat bij mij hoort in plaats van doen wat de maatschappij je vertelt. Natuurlijk lust ik graag een wijntje maar ik denk écht dat ik na deze maand anders met drank om ga dan voorheen

Blog #2

Dag lieve Kijkbuiskindertjes, 

Dinsdag 6 maart is mijn eerste blog online gegaan. Ik heb hele fijne reacties ontvangen, dank je wel daarvoor! 

In deze 2e blog neem ik jullie weer een weekje mee in mijn leven… Ik heb deze week nieuws gehad waar ik ‘normaal gesproken’ op zou proosten met een wijntje, maar ook iets wat me veel stress geeft, waardoor ik het ‘t liefst op een zuipen zou zetten. Wil je weten waarom?! Lees dan snel verder! 

  • 5 maart.

De week is weer begonnen! Vandaag mag ik weer bij de dementerende werken in de ochtend. Ik voel me daar écht op mijn plek. Die mensen zijn zo dankbaar, en ik ben ook op mijn beurt heel dankbaar dat ik daar mag werken. 
Vanavond ga ik naar ‘n info-avond voor een opleiding. Ik heb mijn school niet af kunnen maken vanwege ernstige psychische klachten. Het gaat nu veel beter en ik ben er aan toe om weer naar school te gaan. Ik wil graag een Entree (niveau 1) opleiding gaan doen, omdat ik voel dat ik dat psychisch aan kan. Ik heb heel lang moeite gehad om te accepteren dat mijn draagkracht een stuk lager ligt dan mijn intelligentieniveau. Als ik geen last had van onder andere de prikkelverwerking dan had ik nu al lang mijn MBO-4 of zelfs HBO diploma. Desalniettemin ben ik heel blij dat ik dit aanga nu. Een nieuw avontuur, waar ik veel zin in heb.
Ik proost met een blikje Finley en dat gaat me goed af! 

  • 6 maart.

Deze stuiterbal stuitert flink vandaag. De adrenaline van het feit dat ik weer het schoolleven op ga pakken giert door mijn lijf! In de ochtend ben ik de stad in gedoken met mijn beste vriendin. We hebben samen geluncht en wat geshopt.  

De rest van de dag was rustig. Ik voel me blij, al vind ik het erg spannend of ik wel stage mag lopen bij de ouderen waar ik nu vrijwilliger ben, want dat is nog niet zeker.  

Daar wil ik niet al te veel over nadenken want dan voel ik veel stress en ga ik doemdenken: ‘ik word het toch niet, ik ben het maar’. Dit is een oude gedachte maar zorgt voor destructieve drang naar onder andere drinken. Ik ben niet van plan met deze gedachte mee te gaan want waarom zou ik het niet worden? 
Ik sta in mijn kracht bij de ouderen, ik hou van die plek en ik krijg ook oprechte waardering terug. Dit komt goed (of toch niet)… 

  • 7 maart.

Vanmorgen kreeg ik een mail dat mijn stage was afgewezen, als ik vragen had kon ik bellen. Met trillende handjes pakte ik mijn telefoon… Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat het gelukkig een miscommunicatie was. Ik wil nu namelijk niet de zorg in, wat zij begrepen had, maar de dagbesteding. Dat vond ze een ander verhaal en ze liet nog weten of het dan anders was. 

Na het telefoontje ging ik naar iemand die voelt als mijn eigen moeder. Het was bij mijn ‘bij-mama’ heel fijn, we hebben veel gewandeld, gekletst en geknuffeld. Tijdens de lunch kreeg ik een mail: MIJN STAGE IS TOEGEWEZEN! Proo… Eeh nee geen ‘Proost’. Dit vond ik echt even een *piep* moment. Dit is écht een moment om de wijn open te trekken en het te vieren. Gelukkig hielp het dat zij ook niet dronk en was mijn Latte Macchiato ook heerlijk. Mijn dag kon niet meer stuk. Het leven lacht me toe en ik lach met een big smile terug! 😀    

  • 8 maart.

Vandaag was een rumoerige dag, mijn konijn eet niet goed de laatste dagen. Ik maakte me erg zorgen, dus ging naar de dierenwinkel om advies. Ze wilde hem zien dus ik haalde mijn konijn op en ging terug. Hij had haakjes op zijn kiesjes, toch een ritje dierenarts dus. Daar is hij goed behandeld onder narcose. Nu moet ik hem medicatie en dwangvoeding geven. 

Dit zijn momenten dat ik graag even een paar wijntjes achterover sla om alles te vergeten. Alleen hier heeft Pipkin niets aan dus ik duik mijn bed in met een kruikje… 
Slaaplekker lieve mensen! 

  • 9 maart.

Vandaag was een ‘zorg voor Pipkin-dag’. De dwangvoeding vindt hij echt niet leuk… Maar hij houdt het wel binnen gelukkig. Vanavond heb ik een hele fijne avond gehad bij de ouderen, zij hebben me heel goed kunnen afleiden, door gewoon zichzelf te zijn. Ik ben zo blij dat ik daar stage mag lopen! Sinds ik daar geweest ben vanavond voel ik me weer wat beter. Het is nu weekend en terwijl mijn vriend een biertje open trekt heb ik Jip en Janneke Appel Bubbelsap. Vroeger als kind kreeg ik dat vaker én ik vond dat heerlijk. Voor herhaling vatbaar! 

  • 10 maart & 11 maart.

Zaterdag is in de ochtend een vriend geweest. Hij woont sinds een half jaar wat verder weg en daardoor zien we elkaar niet meer zo veel. Leuk om hem weer even te zien! Met hem dronk ik regelmatig een drankje, maar nu hielden we het bij iets fris én hij deed solidair mee.   

In de middag kwamen mijn ouders op bezoek. Het is altijd heel fijn als ze er zijn, zij zijn mijn rots in de branding. Wij dronken thuis nooit heel veel. Ik dronk wel eens iets maar het was geen wekelijkse kost. Terwijl mijn vriend en mijn beste vriend een biertje nuttigde dronk ik vanavond bij de tv nog een glaasje van mijn Jip en Janneke bubbels. 
Verklaar me voor gek ik hoor, maar die is echt lekker. 😉

Zondag heb ik uitgeslapen en in de middag ging ik naar een verjaardag. Daar werd wel gedronken, iets wat ik wel even moeilijk vond. Maar gelukkig dronk de jarige zelf ook niet en daar voelde ik me gesteund in. Ik zag hoe super leuk hij het had en hoeveel lol hij had zonder een druppel te drinken,  daardoor lukte mij dat ook!

Volgende week lees je hoe ik een dagje uit overleef zonder alcohol, hoe mijn intake ging op mijn toekomstige opleiding, hoe ik het weekend in ga met weer een andere alcoholvrije-versnapering en nog veel meer! 

Blog #1

Yo allemaal!!

Ik zal me eerst even voorstellen:

Ik ben Myrthe, een meid van 24 jaar en woon in een prachtig groen deel van Eindhoven. Ik ben nu ongeveer 2 jaar vrijwilliger binnen Dynamo.  Ik heb ruim 6 jaar een vriend (die ook vrijwilliger is binnen Dynamo) en een dwergkonijntje genaamd Pipkin waar ik ontzettend gek mee ben.  Naast mijn vrijwilligerswerk binnen Dynamo ben ik ook vrijwilliger bij een verzorgingstehuis voor dementerende ouderen, hier zit ik erg op mijn plek. Verder houd ik er van om dingen te doen samen met mijn vriendinnen/vrienden.

Mijn leventje is heel lang niet van z’n leien dagje gegaan waardoor ik het leven als menig puber niet heb kunnen vieren. Zo heb nooit flink gezopen of echt uitgegaan. Sinds een tijdje kan ik zeggen dat ik mijn leven opgepakt heb. Ik ontdekte het leven en zo ook allerlei soorten drank. Althans, ik heb meegekregen van mijn vrienden dat drank ‘er bij hoort’. Dát wil ik uit gaan zoeken! Want, drink ik omdat anderen het doen, of omdat IK dat wil? De nodige destructie richting mezelf er nog in omdat ik dit jarenlang gebruikt heb om te overleven. Zo kan ik drank ook op bepaalde momenten destructief richting mezelf gebruiken, maar natuurlijk vind ik het ook erg lekker en drink ik niet altijd (expres) teveel. Wees niet bang, deze blogs worden echt niet heel negatief, die fase heb ik achter me gelaten. Ik ben wel van mening dat bij het leven niet alleen de positieve dingen horen en om een beetje die taboe te doorbreken zal ik ook daar over schrijven.

De komende weken zal ik weken in een Blog vertellen hoe het mij af gaat om niet te drinken. Ook zal ik persoonlijke dingen vertellen, bijvoorbeeld hoe ik op een goede manier met mijn emotie om ga in plaats van het op een zuipen zetten. Maar ik ga ook onderzoeken of lol maken zonder alcohol een verschil maakt en of ik lekkere non-alcoholische drankjes als alternatieven tegen ga komen .

  • 1 maart. Dag 1, het begint!

Nou vandaag kan ik niet meer terug, de drank gaat achter slot en grendel en de alcoholvrije bubbels tevoorschijn gehaald want geef toe, die kinderbubbels zin lekker!

Ik ben er klaar voor! Het is vandaag super koud dus ik heb helemaal geen behoefte om te drinken, geen alcohol tenminste. Geef mij maar een grote kop thee of mok warme chocomelk met veel slagroom!

Zo gezegd zo gedaan. Ik ben op de bank geploft met een Netflix-serie en een heerlijke grote kop thee. Ik heb vanmiddag een belangrijk gesprek wat ik erg spannend vind dus ik kan wel wat afleiding gebruiken. Ik had gehoopt dat mijn beste vriendinnetjes konden maar die hebben werkverplichtingen. Ik heb geen werk vandaag dus ik vermaak mezelf en verzorg mezelf extra goed want ik ben de uitdaging aangegaan om op een goede manier met spanning om te gaan dus…

Ik heb net ook even een rondje gelopen, met Pipkin geknuffeld en erover gepraat, et voilà het heeft geholpen!

Ik ben geen echte doorsnee zuiper. Mijn huisgenoten kunnen er wat van, ik heb ook niet zoveel nodig om van het patje te zijn haha.

  • 2 maart. Dag 2.

Gisteren ging mijn gesprek erg goed, wat zorgt voor een gevoel van opluchting en trots.

Ik ben daarom goed opgestaan. Vandaag is mijn dag heel rustig, niet veel verplichtingen. Vanavond werkte heb ik bij mijn favoriete oudjes . Ik heb voor ze een advocaatje gemaakt, dit maakt ik elke vrijdag voor ze. Zij kunnen daar echt van genieten! Ik betrapte mezelf er op dat ik ook dacht aan een frisse zoete witte wijn om het weekend in te luiden. Dat zit er niet in en ik voelde me ergens toch wel teleurgesteld. Maar hey, er zijn vast ook nog andere dingen! Zodra ik afgewerkt was keek ik thuis in de koelkast en zag dat er nog Radler 0.0% was, ook fris en zoet en zonder alcohol, prima, ik zeg PROOST!

Ik ben niet zo’n uitgaanstypetje, ik houd helemaal niet van een cafeetje waar je op elkaar geplakt zit en iedereen zich klem zuipt. Ik vind het net zo fijn om met een drankje op de bank te hangen met mijn vriend en huisgenoten. Elk weekend is er wel bier en wijn in huis maar deze keer dus niet, niet voor mij althans. Ik heb uiteindelijk is een hele leuke gezellige avond gehad  door gewoon voor de tv te hangen met mensen van wie ik hou, nou daar kan geen alcohol tegen op!

  • 3 & 4 maart. Dag 3 & 4.

Weekend!

Het valt me nu eigenlijk pas op hoe vaak er over alcohol gepraat wordt en hoeveel reclame erover gemaakt wordt en niet te vergeten hoeveel er gedronken wordt. Zaterdag bij het boodschappen doen viel het me op hoeveel alcohol er in de winkel staat maar ook hoeveel mensen het kopen. Hele sixpacks en dozen wijn gaan de band op bij de kassa. Ik dwaalde wat door de winkel omdat ik niet zo goed wist wat ik voor vanavond wilde als de mannen aan het bier zaten. Ik wilde eerst een alcoholvrije wijn kopen omdat ik iets ander wilde vanavond en geen zin had in de Radler 0.0. Nergens hadden ze alcoholvrije-wijn (belachelijk?), dus ik liep naar het fris. Hey, Finley! Dat had ik vorig jaar toen ik met mijn beste vriendinnetje naar Share A Perfect Day ging. Voldaan liep ik de winkel uit. Mijn huisgenoten plagen me al het hele weekend omdat ik niks mag drinken. Het maakt mij niet uit.

Zondag heb ik met mijn vriend en beste vriend muziek geluisterd uit 2010-2011, nostalgie. Ik vond het zo leuk en danste er op los in de huiskamer, alcohol is écht niet nodig om een leuk feestje te bouwen. Ik denk zelfs dat alcohol mijn blije gevoel onderdrukt had.

Ben ik blij dat ik die ontdekking nu doe!

Tot de volgende blog!